வீண் அவஸ்தை

 வீண் அவஸ்தை

(திருச்சித் தமிழ் எழுத்தாளர் சங்க ஆண்டுமலர்-1960)

எடுத்தெறிந்தும் உறுத்துகிற

முள்ளைப்போல

அடிமனத்துப் பரப்புக்குள்

அரிக்கிறது;நினைவில்லை;

நினைப்பென்று சொல்லும்

நிலையில்லை;பூர்வ ஜன்மம்;

அதன்முன்னால்,

அதற்கும் முன்னால்,

நினைத்துத் தொடராமல்

நிர்க்கதியாய் விட்டதொரு

கருத்துத் துணுக்கொன்று

கரிக்கிறது.

கண்டுமறந்த பழங்

கனவுக்குள் வந்திட்ட

காட்சியைப்போல்.

கசக்கிப் பிழிவதனால்

கண்டெடுக்க முடிவதில்லை.

வேதனைதான்.

நைந்தமனச் சிக்கெடுத்து

நினைவுக்கு நுனிகாண

முயல்கின்றேன்.

இயலவிலை.

வீண் அவஸ்தை.